9. Basamak : 8.500.000.000 YIL İLE 13.700.000.000 YIL (GÜNÜMÜZ) ARASI
Bu dönem, evren’de “galaksi”lerin ve diğer büyük yapılanmaların oluşması evresidir.
Evren’in sıcaklığı, büyümesine paralel olarak aşama aşama azalmış olup, bu gün yaklaşık – 275 santigrat derecedir.
Artık ortam tam bir curcuna, tam bir karmaşa halindedir.
Her yeri “gaz ve toz” bulutları sarmış durumda, silikonlar, kumlar evrende uçuşup durmaktalar.
Evren genişlemeye devam ederken, sıcaklıktaki değişimler, yeni gazlar, ayrışan ve birleşen parçacıklar, anti maddenin maddeye dönüşümleri, hasılı “kimin elinin kimin cebinde olduğu belli olmayan bir büyük karambol” içinde yeni oluşumlar sürüp gitmekte. Üstelik zaman içinde, enerjisini tüketmiş olan büyük, çok büyük yıldızlar patır patır patlamış ve patır patır patlamaya devam etmektedir.
Bu müthiş infilaklarla patlayan 100 milyonlarca yıl yaşındaki eski yıldızların tozu, toprağı, parçaları da, “molekül bulutları” oluşturmakta ya da mevcut “molekül bulutlarına karışıp”, mevcut toz duman daha da artırmaktadırlar.
Ama bu “toz duman” hep toz duman olarak kalmıyor.
Ama bu “toz duman” hep toz duman olarak kalmıyor.
Bu toz parçacıkları, moleküller, içlerindeki enerjilerinin yarattığı çekim güçleri ile birbirlerini çekip, birleşerek yeni oluşumları ve yeni yıldızları meydana getirmektedir.
İŞTE BİZİM “GÜNEŞ SİSTEMİMİZ” DE BÖYLE OLUŞMUŞTUR.
10. Basamak : BUGÜN “BÜYÜ EVREN BÜYÜ !”
Büyük Patlama`dan sonra, ilk infilaktan bu yana çok daha küçük patlamalar (supernova`lar) halen devam etmekte ve evren, genişleyip büyümeye devam etmektedir. Gerçekten de dünyadaki gözlem evlerinden izlenen uzak galaksilerin ışığındaki kırmızıya kayış, bunun ispatı olarak kabul edilmektedir.
Yani evren sürekli olarak büyümesini sürdürmeye devam etmektedir.
Evren bu günkü haliyle dahi inanılmaz büyüklüktedir.
Bu büyüklük bize göre sonsuz ama evren’in kendi ölçülerine göre sonlu ve sınırlıdır.
Bu günkü evrende milyar kere milyar kere trilyon yıldız, trilyon kere trilyon kere trilyon kere kartrilyon oluşum bulunmaktadır.
BİRİNCİ BÖLÜMÜN SONU
İşte böyle Çekirgem, bundan 13.7 milyar yıl öncesine gidip, önce hiçliği, sonra hiçliğin içinde ortaya çıkan “miniminnacık noktacık” ı gördük, ardından da onun “büyük patlama”sına şahit olduk. Patlamadan sonra da, aşama aşama olan bitenleri izleyerek günümüze kadar geldik. Farkında mısın bilmiyorum ama, artık evreni oluşturmuş durumdayız. Ama sana yazdığım mektuplar burada sona eriyor sanıyorsan çok yanılıyorsun !
(Devamı gelecek yazıda ...)
Yukarıda evreni oluşturup günümüze getirirken alelacele üzerinden geçtiğim gibi, Büyük Patlama`dan 8 milyar yıl sonra Samanyolu dahil bilinen galaksiler oluşmaya başladı, 9.2 milyar yıl sonra da (yani günümüzden 4.5 milyar yıl önce) güneşimiz ve onun sistemi içinde de DÜNYAMIZ …
İşte gelecek mektuptan itibaren o dönemi ele alacağız. Yani bundan 4.5 milyar öncesine gidip taa en başından başlayarak, evrenin içerisinde GÜNEŞ SİSTEMİMİZİN VE DÜNYAMIZIN nasıl oluştuğunu ve sonra da nasıl serpilip geliştiğini izleyeceğiz. Onları izlerken bu vesile ile, evrendeki diğer oluşumları da kavrayacağız.
“Peki ama bu pehlivan tefrikası ne zaman bitecek !?” diye sorarsan, "seni bu dünyaya salimen getirmeden önce hiç heveslenmeyesin ki bitmeyecek !"
“İyi de o ne zaman olacak !?” diye sorarsan da, önce hemen şunu ifade edeyim ki, bir soru daha sorarsan kafana terliği yiyeceksin ! Sonra da efendilikle sorunu cevaplayayım : “Daha çok var yavrum Çekirgeciğim ! Hele müsaade et evvela şu güneşimizi, dünyamızı neyi oluşturayım da, önce üzerinde doğup yaşayabileceğin bir mekanın olsun değil mi ama ! Yoksa zibidi gibi boşlukta sıçrayacak halin yok ya !
Şimdi ben o işlerle uğraşırken, sen gözlerini yumup rahat bir yere yayıl ve zamanda hayali bir yolculuk yapıp, hiçliği ve hiçlikten doğan evreni kafanda kare kare canlandırmaya çalış e mi !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder